Myanmar Man’s Diary

Recently, I was playing the online Facebook game, Realm of Empires. It really is a very addicting game. The developers claimed that they intend this game to be a 15 minute per day game. However, in my experience, I end up playing more than 15 minutes a day, sometimes waking up in the middle of night still playing this game.

The concept of this game is actually like Civilization game. However, it is a real time strategy game, with thousands of players (real human player) to compete with. The concept is to build your own empire, expand your empire, make friends and alliance to protect yourself from other hostile players, and survive.

You start the game with a small village in the chosen realm. Currently, there are two realms open to Facebook members. Realm 4 is an established realm while the Realm 5 is the realm for experienced players. For the new players, there is also a training realm where you can practice your skill and familiarize yourself with the concept and gameplay of this game.

There is a new player protection mode where new players are protected from attacks by old players. This usually last for a few days, during which time you can build up your defences. After this time, you are vulnerable from attacks from other players. The best way to protect yourself from such attacks is to join a powerful clan. You should try to join the clan that is strong near you. You won’t get much help from your clan members if they are far away from you.

After you build up enough troops, you can now attack abandoned villages near you. Pillaging these villages will give you gold much needed to build your structures. The goal is to build a palace to produce governors. Governors are used to take over other villages, so that you could expand your empire.

I started my empire in Realm 4. My starting village (now the Capital) is Hansawaddy at (-185, -198). I joined the clan Order of Knights. It is not a large clan but clan members are quite supportive. It is also strong near me so I feel safe around here. If you ever decide to play, you are invited to join our clan. Just message Rajadiraj and I will send the invite to you.

Here is where my village is:

Realm of Empire - my villages

Realm of Empire - my villages

This is what it’s look like. The large building in the background is my palace.

Hansawaddi from Realm 4

Hansawaddi from Realm 4

OK, I now have 6 villages in my empire. Not bad but still far away from those players with 20+ villages.

I strongly encourage you to play the Realm of Empires in your face book. If you like Civilization, this game is for you.

The website of the game Realm of Empires is at http://www.realmofempires.com/. Once you register at this address, you will be directed to your facebook account. Just log in with your facebook account and you are ready to play.

Do you like this post? Perhaps you might want to subscribe to my blog.

Myanmar Today blog is currently running a visitor opinion survey on Myanmar’s upcoming election in 2010. The blog is running a poll on the topics that everybody is interested in:

1. should NLD participate in 2010 election?
2. will Myanmar’s 2010 election be free and fair?
3. will NLD win, if it participates, in 2010 election?

Please visit opinion survey on Myanmar’s 2010 election on Myanmar Today blog and vote your opinion.

ျမန္မာယေန ့ ဘေလာ့ေပၚမွာ ၂၀၁၀ ခုနွစ္ ျမန္မာျပည္ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ ့ ပတ္သက္လို ့ လာေရာက္ လည္ပတ္ သူေတြရဲ့ သေဘာထား အျမင္ေတြကို သိရေအာင္ ဆာေဗး တစ္ခု တင္ထားပါတယ္။ လူတိုင္း သိခ်င္ ေနတဲ့ အခ်က္ေတြ ျဖစ္တဲ့

1. လာမယ့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္ အေနနဲ ့ ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ျပိဳင္ သင့္မသင့္
2. လာမယ့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ လြတ္လပ္ျပီး တရား မွ်တမွဳ ရွိမရွိ
3. ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို အဖြဲ ့ခ်ဳပ္က ဝင္ျပိဳင္ရင္ အနိုင္ ရနိုင္၊ မနိုင္

အစ ရွိတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို ေမးျမန္း ထားပါတယ္။ ယခု အခ်ိန္ထိ ေျဖဆို ျပီးသူ ၄၀ ေက်ာ္ ရွိပါျပီ။ အခုထိ ဘာေတြ ေျဖဆို ထားတယ္ ဆိုတာ ကိုလဲ ခ်က္ခ်င္း ၾကည့္ရွဳ နိုင္ပါတယ္။ ၂၀၁၀ ျမန္မာ ေရြးေကာက္ပြဲ အျမင္ ဆိုတဲ့ ေနရာမွား မဲေပး နိုင္ၾကပါျပီ။

Do you like this post? Perhaps you might want to subscribe to my blog.

မီးခံ ေသတၲာ ေသာ့ဖြင့္တာ ရုပ္ရွင္ေတြ ထဲမွာ ေတြ ့ဖူးၾကမွာေပါ့။ ဘယ္လို ဖြင့္ရလဲေရာ တစ္ခါေလာက္ ေတြးၾကည့္ ဖူးၾကရဲ့လား။ ေအာက္က ဗီဒီယိုက မီးခံ ေသတၲာ ေသာ့ကို ဘယ္လို ဖြင့္ရလဲ ဆိုတာ ရွင္းျပထားတာ။ combination lock key and sequence သိတဲ့ သူေတြ ဖြင့္ဖို ့ပါ။ သူခိုးေတြ အတြက္ မဟုတ္ပါဘူး။

ဖြင့္ပံုကေတာ့ ဘယ္ဖက္ကို ၄ ပတ္၊ ညာဖက္ ၃ ပတ္၊ ဘယ္ဖက္ ၂ ပတ္၊ ေနာက္ ညာဖက္ကို တစ္ပတ္ပါ။

Do you like this post? Perhaps you might want to subscribe to my blog.

ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ မိတ္ေဆြ ေတြအတြက္ ျမန္မာျပည္ အလြမ္းေျပ ျမန္မာ လက္ဖက္ရည္ ခ်ိဳခ်ိဳ က်က် ေဖ်ာ္နည္းေလး ၾကားျဖတ္ျပီး လက္ေဆာင္ေပး ခ်င္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ေန ့တိုင္း ေဖ်ာ္ေသာက္ေနၾကပါ။ က်ြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြမ်ားလဲဗမာ လက္ဖက္ရည္ ေကာငး္ေကာင္း ကိုယ္တိုင္ ေဖ်ာ္ေသာက္နိုင္ေအာင္ပါ။

ျမန္မာ လက္ဖက္ရည္ ကိုယ္တိုင္ ေဖ်ာ္ေသာက္ဖို ့ အတြက္ လိုတာေတြ ကေတာ့ အေရးအၾကီး ဆံုးက လက္ဖက္ေျခာက္ပါ။ ျပည္ကေရာက္ ျမန္မာတစ္ေယာက္ အတြက္ ျမန္မာ လက္ဖက္ေျခာက္ အခ်ိဳ ျပည္ပမွာ ဝယ္ရဖို ့ ဆိုတာ သိပ္မလြယ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အားမငယ္ ပါနဲ ့။ျမန္မာ လက္ဖက္ အခ်ိဳေျခာက္ ရွိမွ ျမန္မာ လက္ဖက္ရည္ ေဖ်ာ္ေသာက္လို ့ ရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္ပမွာ အလြယ္တကူ ဝယ္လို ့ရတဲ့ Lipton လက္ဖက္ေျခာက္နဲ ့လဲ ေဖ်ာ္ေသာက္လို ့ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရိုးရိုး Lipton မဟုတ္ပါဘူး။ English Breakfast Tea လို ့ ေခၚတဲ့ လက္ဖက္ေျခာက္ အမည္း (Black Tea) ကို ရွာဝယ္ရပါမယ္။ Super Market ၾကီးေတြမွာ ဝယ္လို ့ရတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းေကာင္း ေသာက္ခ်င္ရင္ေတာ့ Twining English Breakfast Tea (သို ့) Dilmah English Breakfast Tea (သို ့) Dilmah Ceylon Origin ကို ရွာဝယ္သင့္ပါတယ္။ အထုပ္ေသးေလး ၂၅ ထုပ္ပါတဲ့ တစ္ဘူးကို Thai Baht 140 – 200 ေလာက္ ေပးရပါမယ္။ US$ သို ့ Singapore dollar နဲ ့ေတာ့ ကိုယ့္ဖာသာ တြက္ၾကည့္ ၾကပါေတာ့။

twining english breakfast tea

ေနာက္တစ္ခုလိုတာ ကေတာ့ နို ့ဆီနဲ ့ နို ့စိမ္းပါ။ ဒါကေတာ့ ရွာရ မခက္ပါဘူး။ ေနာက္ထက္လိုတာကေတာ့ လက္ဖက္ရည္ နွပ္ဖို ့ ေရေႏြးကရားပါ။ ၂ ခြက္ ၃ ခြက္ ေဖ်ာ္စာ အေနေတာ္ဆို ရပါျပီ။ က်ြန္ေတာ္ကေတာ့ လ်ွပ္စစ္နဲ ့ တည္တဲ့ ေရေႏြးကရားေလး ဝယ္ထားပါတယ္။ ဂက္စ္ မီးဖိုနဲ ့ သံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရိုးရိုး စတီးေရေႏြးကရားလဲ ရပါတယ္။

ေနာက္ဆံုး လိုတာကေတာ့ လက္ဖက္ရည္ ေသာက္ဖို ့ ခြက္ပါ။ ျမန္မာ ျပည္က ဆိုင္ေတြမွာ ေသာက္တဲ့ ခြက္အေသး အရြယ္ဆို လက္ဖက္ေျခာက္ တစ္ထုပ္စာ အေနေတာ္ပါပဲ။ ဒီ့ထက္ ၾကီးရင္ လက္ဖက္ရည္က ေသာက္လို ့ မေကာင္းေတာ့ပါဘူး။ ေပါ့သြားလို ့ပါ။

ကဲ၊ စေဖ်ာ္ၾကရေအာင္။ ပထမဆံုး လက္ဖက္ရည္ခြက္နဲ ့ ေရကို ခ်င္ထဲ့ ရပါမယ္။ တစ္ခြက္အျပည့္နီးပါး ဆို တစ္ေယာက္စာပါ။ ဒါမွ ၾကိဳျပီး ရင္ သံုးပံု နွစ္ပံုေလာက္ က်န္ပါလိမ့္မယ္။

ကိုယ္လိုသေလာက္ ခြက္ခ်ိန္ ခ်ိန္ျပီးရင္ ေရေႏြးကို ဆူေအာင္ အရင္ၾကိဳပါ။ ေရေႏြးဆူျပီဆို လက္ဖက္ေျခာက္ကို အထုပ္လိုက္ တစ္ေယာက္ (တစ္ခြက္) တစ္ထုပ္နွဳန္း ထည့္လိုက္ပါ။ ေဖာက္မထဲ့ပဲ အထုပ္လိုက္ ထည့္လဲ ရပါတယ္။ အထုပ္လိုက္ ထည့္ေတာ့ ေနာက္ေဆးရေၾကာရတာ သက္သာတာေပါ့။ က်ြန္ေတာ္ကေတာ့ ေဆးရမွာ ပ်င္းလို ့ အထုပ္လိုက္ပဲ ထည့္တယ္။

ေကာင္းျပီ။ လက္ဖက္ေခ်ာက္ ထည့္ျပီးျပီ ဆိုရင္ ဆူေအာင္ ထပ္တည္ပါ။ တည္တဲ့ ေရေႏြးအိုးက လ်ွက္စစ္နဲ ့ တည္တဲ့ အိုးဆိုရင္ ခလုပ္ကေလး နွိပ္လိုက္ရံုပါ။ ဆူရင္သူ ့ဖာသာ ျဖတ္လိုက္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆို လက္ဖက္ရည္ နွပ္လို ့ရျပီ။

လက္ဖက္ရည္နွပ္ခ်ိန္က ကိုယ့္အၾကိဳက္ေပၚ မူတည္ျပီး ၁၅ မိနစ္ကေန မိနစ္ ၃၀၊ လက္ဖက္ရည္ ဖန္ဖန္ က်က် ေသာက္ခ်င္ရင္ တစ္နာရီ ေလာက္ထိ နွပ္နိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုနွပ္ထားခ်ိန္မွာ လက္ဖက္ရည္ မေအးသြားေအာင္ ၃ ခါကေန ၅ ခါ မထိ ဆူေအာင္ ျပန္တည္ေပးပါ။ ဒီ့ထက္ ပိုမ်ားမ်ား ဆူေအာင္ တည္ရင္ ေရခမ္းသြားပါလိမ့္မယ္။

ေနာက္ဆံုး တစ္ေခါက္ ဆူေအာင္ တည္ျပီးရင္ လက္ဖက္ရည္ ေဖ်ာ္လို ့ ရပါျပီ။ အရင္ နို ့ဆီ လက္ဖက္ရည္ဇြန္း တစ္ဇြန္း ခြက္ထဲ အရင္ ထည့္ပါ။ ခ်ိဳခ်ိဳ ေသာက္ခ်င္ရင္ေတာ့ ၁ ဇြန္းခြဲ ဒါမွမဟုတ္ နွစ္ဇြန္းေပါ့။ ျပီးရင္ ခုနက ဆူျပီးတဲ့ က်ေရကို ခြက္ထဲ ေလာင္းထည့္လိုက္ပါ။ ပြက္ပြက္ဆူ ေနတုန္း မေလာင္းထည့္ပါနဲ ့။ အပူေလာင္မွာ စိုးလို ့ပါ။ ဒါဆို လက္ဖက္ရည္ ခြက္နဲ ့ ၃ ပံု ၂ ပံု ေလာက္ ရပါျပီ။ ဒီအထဲကိုမွ နို ့စိမ္း ကိုယ္ ၾကိဳက္သေလာက္ ထည့္၊ ဒါဆို ျမန္မာ လက္ဖက္ရည္ ခ်ိဳခ်ိဳ က်က် ျပစ္ျပစ္ ရပါျပီ။

ဒီ ပိုစ့္ကို ျမန္မာ URL နဲ ့ စမ္းတင္ၾကည့္တယ္။ ရမရေတာ့ မသိေသးဖူး။ တင္ျပီးမွပဲ သိရမွာပဲ။ Firefox မွာဆို ျမန္မာလို URL ေပၚပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ Internet Explorer, Apple Safari, Google Chrome မွာဆို ျမန္မာလို URL မေပၚပါ။

Do you like this post? Perhaps you might want to subscribe to my blog.

ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ domain name registration လုပ္တဲ့ အေၾကာင္း ေျပာၾကရေအာင္။ Domain name registration လုက္ဖို ့အတြက္ domain registrar ဆီမွာ ဒိုမိန္း အမည္ ဝယ္ဖို ့လိုပါတယ္။ Domain name registrar ေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ က်ြန္ေတာ္ ကေတာ့ domainsite.com ကေန domain name ေတြ ဝယ္ပါတယ္။ ေဈ းကေတာ့ တစ္နွစ္ကို US$ 8.88 ပါ။ ဒါကို credit card or paypal နဲ ့ ေပးလို ့ ရပါတယ္။

ဒီ domainsite.com ကို သံုးဖို ့အတြက္ ပထမဆံုး ကိုယ့္ email address နဲ ့ account ဖြင့္ဖို ့ လိုပါတယ္။ account ဖြင့္ျပီးရင္ ကိုယ္ ဝယ္ခ်င္တဲ့ domain name ကို လြတ္မလြတ္ ၾကည့္ျပီး လြတ္ရင္ ေငြေခ် ရံုပါပဲ။ ဘာမွ မခက္ပါဘူး။

Domain registration လုပ္ဖို ့ ပထမဆံုး Register a domain ဆိုတဲ့ link ကို အရင္ ဝင္ရပါမယ္။ အဲဒီမွာ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ domain name ကို search box ထဲ ရိုက္ထဲ့၊ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ domain extension (.com, .net, .info) ကိုေရြး၊ ျပီး GO ကိုနိွပ္လိုက္။ အဲဒီအခါ ဘယ္ domain ေတြ လြတ္လဲဆိုတာ ျပပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီ ထဲကမွ ကိုယ္ဝယ္ခ်င္တဲ့ domain name ကို ေရြးပါ။ ျပီး Add to cart ကို နိွပ္လိုက္ရင္ confirmation screen ေပၚလာ ပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္ ဘယ္နွစ္နွစ္ ဝယ္မလဲ ေရြးျပီး ေငြေခ်ရံုပါပဲ။ ဒီမွာ Add hidden whois service ဆိုတာက ဒီ ဒိုမိန္းကို ကိုယ္ဝယ္ထားတာ လူမသိ ေစခ်င္ရင္ ပိုင္ရွင္ နာမည္ ဝွက္ထားနိုင္ပါတယ္။ ဒီ့အတြက္က တစ္နွစ္ကို US$ 0.50 ပါ။

Search your domain name

Choose your domain name

Register your domain

ဒီ domainsite.com ကေန .mm domain ေတြကိုေတာ့ ဝယ္လို ့ မရပါဘူး။ ဒီ .mm domain ေတြရဲ့ ပိုင္ရွင္က ျမန္မာ့ ဆက္သြယ္ေရး (အရင္ကေတာ့ ပုဂံနက္) ျဖစ္လို ့ ဒီ .mm ေတြ လိုခ်င္ရင္ေတာ့ ျမန္မာ့ ဆက္သြယ္ေရးကို စံုစမ္းၾကည့္ပါ။

ေနာက္တစ္ပတ္ေတာ့ web hosting အေၾကာင္း မေျပာမီ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ မ်ားအတြက္  ျမန္မာ လက္ဖက္ရည္ ေကာင္းေကာင္း ဘယ္လို ေဖ်ာ္ရမလဲ ဆိုတာ ၾကားျဖတ္ျပီး ေျပာပါ့မယ္။ အေဝးေရာက္ ျမန္မာမ်ား အမိေျမ အလြမ္းေျပ လက္ဖက္ေရ ေဖ်ာ္ေသာက္ ရေအာင္ပါ။

Do you like this post? Perhaps you might want to subscribe to my blog.

ကဲ၊ ဒီအပတ္ေတာ့ web site sign up လုပ္တဲ့ အေၾကာင္း ေျပာၾကရေအာင္။ စိတ္ၾကိဳက္ web hosting server ကို ေရြးျပီးျပီ ဆိုပါစို ့။ ဒါဆို ေနာက္တစ္ဆင့္ အေနနဲ ့ sign up လုပ္ဖို ့ပါ။ sign up မလုပ္ခင္ ေအာက္ပါ အခ်က္ ေတြကို အရင္ စဥ္းစား သင့္ပါတယ္။

၁။ domain name registration ကို သတ္သတ္ လုပ္မလား၊ web hosting provider ကေပးတဲ့ ဆားဗစ္ ကိုပဲ သံုးမလား။

အမ်ားအားျဖင့္ web host provider ေတြက domain registration ကို အခမဲ့ (သို ့) ေလ်ွာ့ေဈ းနဲ ့ ေပးေလ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ domain name registration ကို hosting company က ကိုင္ထားတာ ဆိုေတာ့ အကယ္လို ့ hosting provider ကို မၾကိဳက္လို ့ ေျပာင္းခ်င္တယ္ဆို ေျပာင္းရ ခက္ပါတယ္။ ကိုယ့္ဖာသာ domain registration လုပ္တာက နည္းနည္း ေဈ းၾကီး ေပမယ့္ web host provider ကို မၾကိဳက္လို ့ ေျပာင္းခ်င္ရင္ အခ်ိန္မေရြး အလြယ္တကူ ေျပာင္းလို ့ ရပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ ကေတာ့ web hosting သပ္သပ္၊ domain registration သပ္သပ္ ထားတာပဲ သေဘာ က်ပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္လဲ သပ္သပ္စီပဲ ထားပါတယ္။ ကုန္က် စားရိတ္ ခ်င္းလဲ သိပ္မကြာ ပါဘူး။

၂။ payment ကို ဘယ္လို method သံုးမလဲ။

Payment method  အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ master card, visa card, paypal တို ့ကေတာ့ အသံုး အမ်ားဆံုး နည္းလမ္း ေတြပါ။ ဒီအထဲမွာ က်ြန္ေတာ္ ကေတာ့ paypal ကို သေဘာ က်ပါတယ္။ ဒါကလဲ အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင့္ web host ေျပာင္းခ်င္တယ္ ဆိုရင္ credit card သံုးခဲ့ရင္ တစ္ခါတစ္ေလ credit card cancel လုပ္ရတာ ခက္ပါတယ္။ ကိုယ္က payment cancel လုပ္ထားေရာ၊ ဒါေပမယ့္ web host က ကိုယ့္ credit card ကေန ပိုက္ဆံ ဆက္ျဖတ္ ေနတာကို ၾကံဳရ တတ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ paypal သံုးေတာ့ ကိုယ့္ ကတ္ နံပတ္လဲ လံုျခံဳပါတယ္။ မယံု မရွိပါနဲ ့။ web hosting provider ေလာကမွာ မလိမ့္ တစ္ပတ္ လုပ္တာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ က်ြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ တစ္ခါ ခံခဲ့ရ ဖူးလို ့ပါ။

၃။ ဘယ္နွစ္လစာ ဝယ္မလဲ။

Web hosting ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက တစ္နွစ္စာ အျပတ္ ေငြေခ်ရင္ ေဈး ေလ်ွာ့ေပး တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာ္ကေတာ့ အားမေပးပါ။ တစ္ခါခံရ ဖူးကတဲက မွတ္သြားလို ့ပါ။ တစ္နွစ္စာ ေငြေခ်လိုက္တာ နွစ္ပတ္ေနေတာ့ ဘာအေၾကာင္း ျပခ်က္မွ ေရေရ ရာရာ မေပးဘဲ suspend လုပ္လိုက္ေရာ။ ဒါနဲ ့ host provider ကို ဆက္သြယ္ေတာ့ passport copy ေပးရမယ္၊ ဘာေပးရမယ္ဆိုျပီး ေရွာက္ေျပာတာ ၾကံဳရဖူး လို ့ပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အခုေတာ့ web host ဝယ္ရင္ လေပးပဲ ေပးေတာ့တယ္။ တစ္လတစ္ခါ paypal နဲ ့ ေငြေခ်တယ္။ ဘာျပႆနာမွ မရွိေတာ့ဘူး။

ကဲ – ဒီအပတ္ေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ေနာက္အပတ္မွ domain name registration အေၾကာင္း ဆက္ေျပာပါ့မယ္။

Do you like this post? Perhaps you might want to subscribe to my blog.

ဒီ server load နဲ ့ CPU usage policy ဆိုတာက web hosting provider ေတြရဲ့ ဝွက္ဖဲပါပဲ။ ဒီနွစ္ခုက web hosting provider အမ်ားစု တိတိက်က် ေဖာ္ျပေလ့ မရွိတဲ့ အရာေတြပါ။ အနည္းအက်ဥ္းေသာ ဆားဗစ္ေတြပဲ ဒါကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေဖာ္ျပၾကပါတယ္။ ဒါေတာင္မွ TOS (Term of Service) ထဲက မထင္မရွား ေနရာေလးမွာ ေဖာ္ျပ ထားတာပါ။ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ကဆို လံုးဝကို မေျပာ ၾကတာပါ။ ဒါကလဲ အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ သူတို ့က Disk storage space and bandwidth ကို အမ်ားၾကီး (သို ့) အကန္ ့အသတ္ မရွိ ေပးထားေတာ့ တစ္ျခား တစ္ဖက္ကေန ျပန္ထိန္း ထားတာပါ။ လူဝင္မ်ားတဲ့ ဆိုဒ္ေတြဆို ဒီ ေပၚလစီကို သံုးျပီး upgrade လုပ္ခိုင္း ေတာ့တာပါပဲ။ နမူနာ အေနနဲ ့ အခု က်ြန္တာ္ သံုးေနတဲ့ web host ရဲ့ CPU usage and server load policy ကို ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပ လိုက္ပါတယ္။

Server Limits
25% cpu and or memory for 3 minutes.
Combined 5% CPU & RAM over 24 hours.
250 email limit per domain per hour.
50 concurrent database connections at one time.
Apache threads to be open no longer then 999 seconds.
Php upload limit of 15 megs.
Max php session time of 300 seconds or less.
Limits are subject to change at anytime.

အေပၚမွာ ျပထားတဲ့ အတိုင္းပဲ CPU ရဲ့ ၂၀% ကို ၃ မိနစ္ ထက္ ပိုျပီး သံုးမိရင္ ဆိုဒ္ အပိတ္ခံရပါ့မယ္ (suspended)။ တစ္ခါ တစ္ရက္လံုး (၂၄ နာရီ) မွာ ၅% ထက္ ပိုသံုးမိ ရင္ လဲ အပိတ္ ခံရပါမယ္။ ဒါကို က်ြန္ေတာ္ ျပန္ရွင္းျပ ပါ့မယ္။

Web page တစ္ခုကို ၾကည့္တိုင္း ၾကည့္တို္င္း CPU ကို သံုးရပါတယ္။ သာမန္ html static pages ေတြ ၾကည့္ရင္ CPU သိပ္မသံုး ေပမယ့္ PHP တို ့၊ ASP တို ့လို server side script ေတြ သံုးတဲ့ ဝက္ဆိုဒ္ေတြ ဆိုရင္ေတာ့ CPU usage တစ္အား တက္ပါတယ္။ ဥပမာ အခု ခင္ဗ်ားတို ့ ၾကည့္ေနတဲ့ က်ြန္ေတာ့္ ဗမာေလး ဆိုဒ္ဆို လူတစ္ေယာက္ ဝင္ၾကည့္တိုင္း CPU ၅၀ – ၆၀ % ေလာက္ သံုးပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ၀.၁ စကၠန္ ့ ေလာက္ပဲ သံုးတာပါ။ တစ္ေန ့မွ လူ ၁၀၀ – ၂၀၀ ေလာက္ဝင္ၾကည့္ရင္ ျပႆနာ မရွိေပမယ့္ လူ ၄၀၀ -၅၀၀ ေလာက္ဆို ျပႆနာ ရွိလာ နိုင္ပါတယ္။ ဒီလို အခါမ်ိဳး က်ရင္ ဆာဗာက ခုန ေပၚလဆီကို အေၾကာင္းျပျပီး suspend လုပ္ခ် လိုက္တာပါပဲ။ ဒါမွလဲ heavy ျဖစ္တဲ့ ဆိုဒ္ေတြ (အျမတ္ မထြက္တဲ့ ဆိုဒ္ေတြ) ကို ျဖဳတ္ပစ္ နိုင္မွာေလ။

Unlimited disk space and bandwidth ဆိုတိုင္း ရမ္း မယံု ၾကပါနဲ ့။ TOS ကိုလဲ ေသေသ ခ်ာခ်ာ ၾကည့္ၾကပါဦး။ TOS မွာ ျပထားတဲ့ CPU usage policy နဲ ့ server load policy ကို ေသေသ ခ်ာခ်ာ ဖတ္ျပီးမွ ဆံုးျဖတ္ၾကပါ။

ကဲ – ေနာက္အပတ္မွ web site sign up လုပ္တဲ့ အေၾကာင္း ဆက္ေျပာ ၾကရေအာင္။

Do you like this post? Perhaps you might want to subscribe to my blog.

အရင္ အပါတ္က web hosting service ကို ဘယ္လို ေရြးခ်ယ္ ရမလဲ ဆိုတာ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒီတစ္ပါတ္ေတာ့ ေနာက္အေရးၾကီးတဲ့ disk space and bandwidth အေၾကာင္း ေျပာၾကရ ေအာင္။

Web hosting service ေရြးတဲ့ အခါမွာ အဲဒီ ဆားဗစ္က disk storage ဘယ္ေလာက္ ေပးလဲဆိုတာလဲ အေရးၾကီးပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ၂၅၀ ဒါမွမဟုတ္ ၅၀၀ MB ေပးတာ မ်ားပါတယ္။ ဒီ storage ဟာ သာမန္ ဝက္ဆိုက္ တစ္ခု အတြက္ေတာ့ ေကာင္းေကာင္း လံုေလာက္ပါတယ္။

သူ ့ထက္ အေရးၾကီးတာကေတာ့ bandwidth ပါ။ Bandwidth ဆိုတာက တစ္လကို ဘယ္ေလာက္ ေဒတာ  download လုပ္နိုင္လဲ ဆိုတာပါ။ webpage တစ္ခုကို ဝင္ၾကည့္တိုင္း ဝက္ဆာဗာကေန ေဒတာေတြ ေဒါင္းလုဒ္ လုပ္ယူ ရပါတယ္။ ဒီလို ေဒါင္းလုဒ္ လုပ္ရင္ လုပ္သေလာက္၊ webpage size ၾကီးရင္ ၾကီးသေလာက္ bandwidth စားပါတယ္။ web hosting service မ်ားစုက ၂.၅ ကေန ၅ GB အတြင္းေပးၾကပါတယ္။ ဒီ bandwidth ဟာ သာမန္ ဝက္ဆိုက္ အေသးေလး တစ္ခုအတြက္ လံုေလာက္ေပမယ့္ ကိုယ့္ဆိုက္ကို လူသိမ်ား လာျပီ ဆိုရင္ေတာ့ မေလာက္ေတာ့ ပါဘူး။ တစ္ေန ့ကို page view ၅၀၀ ေလာက္ဆို ၅ GB က အသာေလး ကုန္တာပါပဲ။ အခု လူဖတ္မ်ားတဲ့ ျမန္မာ ဘေလာ့ ေတြဟာ ဒီ့ထက္မက လူဝင္ပါတယ္။  ပံုေတြ မ်ားမ်ားပါတဲ့ စာမ်က္နွာ ေတြဆို page view တစ္ရက္ ၅၀၀ ေတာင္မခံပါဘူး။

အခုတစ္ေလာ နာမည္ၾကီး web hosting services ေတြက unlimited bandwidth and unlimited storage ဆိုျပီး ေပးလာၾကပါတယ္။ ဒါမ်ိဳးက reseller မွာ မရနိုင္ပါဘူး။ main host မွာပဲ ရနိုင္ပါတယ္။ ျဖစ္နိုင္ရင္ ေတာ့ ဒီလို unlimited storage and bandwidth ေပးတဲ့ ဆားဗစ္မ်ိဳး ရွာသင့္ပါတယ္။

ကဲ – ေနာက္တစ္ပါတ္မွ ေနာက္အေရးၾကီးျပီး web hosting service အမ်ားစုရဲ့ ဝွက္ဖဲျဖစ္တဲ့ server load and CPU usage အေၾကာင္း ဆက္ရွင္းျပပါ့မယ္။

Do you like this post? Perhaps you might want to subscribe to my blog.

ဒီအပတ္ေတာ့ web hosting ေကာင္းေကာင္း ဘယ္လို ရွာမလဲ ဆိုတာ ေျပာပါ့မယ္။

Web hosting လို ့ေျပာရင္ ဘယ္လို operating system သံုးလဲ ဆိုတာ အရင္ ေျပာရပါမယ္။ internet web server အမ်ားစုက windows server သို ့မဟုတ္ linux server သံုးၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ကိုယ့္ web page ေတြကို ဘာနဲ ့ ေရးမွာလဲ ဆိုတာေပၚ မူတည္ျပီး windows server or linux server ကို ေရြးရပါမယ္။ html နဲ ့ပဲ ေရးမယ္ ဆိုရင္ ေတာ့ ဘာ ဆာဗာ သံုးသံုး ျပႆနာ မရွိပါဘူးး။ ASP pages ေတြ သံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ windows server သံုးရပါမယ္။ အခု ေခတ္စားေနတဲ့ PHP သံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ linux server သံုးရပါ့မယ္။ web hosting အားလံုး နီးပါးက linux hosting ေပးပါတယ္။ windows server ကေတာ့ အခိ်ဳ ့ web hosting company ေတြကပဲ ေပးပါတယ္။ အင္တာနက္ေပၚက web site အမ်ားစု ကလဲ linux server ေပၚမွာ run လုပ္တာပါ။ ဒီ ဗမာေလး ဆိုက္ကိုလဲ linux server ေပၚမွာ တင္ထားတာပါ။

ေကာင္းပါျပီ။ အခု server management software အေၾကာင္း ေျပာၾကရေအာင္။ windows server အေၾကာင္းေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လဲ မသိေတာ့ ခ်န္ထား ခဲ့ပါ့မယ္။ linux server အေၾကာင္း ေျပာၾကရေအာင္။ linux server မွာ ဆာဗာကို (တစ္ကယ္ေတာ့ web site manager ပါ) manage လုပ္တဲ့ software လိုပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အထူး တိုက္တြန္းလိုတာကေတာ့ cPanel ပါ။ သူက သံုးရလဲ အလြန္လြယ္ စိတ္လဲ ခ်ရပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ hosting ေရြးရင္ cPanel ေပးတဲ့ web hosting service ကို ေရြးသင့္ပါတယ္။ cPanel ကိုေတာ့ linux operating system မွာပဲ ရနိုင္ပါတယ္။ ေနာက္ cPanel မွာ PHP နဲ ့ MySQL database server ပါျပီးသား ဆိုေတာ့ အခု ေခတ္စားေနတဲ့ CMS (Content Management System) ေတြျဖစ္တဲ့ Drupal, Joomla ေနာက္ျပီး blog software ေတြျဖစ္တဲ့ wordpress, Nucleus, B2revolution စတာေတြ အလြယ္တကူ တင္နိုင္ပါတယ္။

cPanel နဲ ့အတူ ပါသင့္တာကေတာ့ Fantasco ပါ။ သူက အခုနက ေျပာခဲ့တဲ့ CMS ေတြအျပင္ အျခား နာမည္ေက်ာ္ open source forum, ecommerce, directory software ေတြကို automatic တင္ေပးနိုင္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ cPanel and Fantastico ကေတာ့ မရွိမျဖစ္ ပါသင့္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက reseller or main host ပါ။ Reseller က ေစ်းသက္သာပါတယ္။ Main host က ေစ်း နဲနဲ ပို ၾကီးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပိုစိတ္ခ်ရ ပါတယ္။ အကယ္လို ့ အင္တာနက္ ေပၚကတဆင့္ ေငြေခ်ဖို ့ အဆင္ေျပမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ main host ကို ေရြးသင့္ပါတယ္။ အဲလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ျမန္မာ ျပည္တြင္းက reseller တစ္ခုခုကို ေမးၾကည့္ၾကပါ။ (က်ြန္ေတာ္ကေတာ့ အလုပ္မအားလို ့ ကြ်န္ေတာ့္ reseller site ေပၚမွာ တင္မေပးနိုင္တာ ခြင့္လြတ္ၾကပါ။) အေပၚက က်ြန္ေတာ္ ေျပာခဲ့တဲ့ features ေတြ ပါမပါ ေသေသခ်ာခ်ာ ေမးျပီးမွ ဝယ္ၾကပါ။

ဒီတစ္ပါတ္ေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ေနာက္တစ္ပါတ္မွ အလြန္ အေရးၾကီးတဲ့ disk space and bandwidth အေၾကာင္း ေျပာပါ့မယ္။

Do you like this post? Perhaps you might want to subscribe to my blog.

There are very few articles written about web hosting in Myanmar language. If there is any article explaining about web hosting in Myanmar, they are not well written and not well explained. In this article and the articles that follow, I will try to explain, in simple terms, the basics of web hosting for Myanmar people. Most IT professionals in Myanmar are quite good at writing programs or basic html web pages, but most of them have very little or few experience in web hosting. Most IT training schools and programs in Myanmar that teach web site creation focus their teaching in high level html and programming languages rather than easy development of web sites. I am not an IT professional but I successfully run a number of websites using the Content Management Systems (CMS). They are easy to set up, easy to develop and easy to run and modify. You don’t even need to know any html or php or any programming to run a website (but knowing them helps you). I will also explain how to choose your webhost, what are you look for in your web host and what are the limitations imposed by your webhosts (sometimes, hidden in complicated “term of use”). After all these articles, you will be able to set up and run your own website successfully in a few minutes.

The following article is intentionally written in Burmese (Myanmar language) using Zaw Gyi font.

အခု ေဆာင္းပါးက web hosting နဲ ့ ပါတ္သက္ျပီး ရွင္းျပတဲ့ ပထမဆံုး ေဆာင္းပါးပါ။ ယခု ေဆာင္းပါးမွာ html တို ့၊ php တို ့လို ပညာရပ္ ဆိုင္ရာေတြ မပါပါဘူး။ သိခ်င္ရင္ေတာ့ ေအာက္ပါ ေနရာမွာ ဗမာလို ဖတ္ရွုနိုင္ပါတယ္။

www.phpmyanmar.com

Web Hosting ဆိုတာ ဘာလဲ

Web Hosting ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကေတာ့ သိျပီးသား ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မသိေသး သူေတြအတြက္ ဒီေနရာမွာ နည္းနည္း ျပန္ရွင္းျပ ပါ့မယ္။

အင္တာနက္မွာ ကိ္ုယ့္ Web site တင္ဖို ့ဆိုတာ တစ္ေယာက္ေယာက္က host လုပ္မွပါ။ ဒီလို host လုပ္ဖို ့ hosting provider လိုပါတယ္။ Hosting provider ဆိုတာက web hosting service ပါပဲ။ Internet နဲ ့ ေတာက္ေရွာက္ ခ်ိတ္ထားတဲ့ computer server ေတြ ရွိပါတယ္။ web site အတြက္ ပရိုဂရမ္ေတြ ရွိပါတယ္။ အားလံုး အဆင္သင့္ ပါ။ ဒါကို host လုပ္တဲ့ company က ေစ်းနွုန္း သတ္မွတ္ျပီး ေရာင္းပါတယ္။ website တင္ခ်င္တဲ့ လူက ဒါကိုဝယ္ျပီး web site တင္တာပါ။ hosting company က ဆာဗာ ကို ပံုမွန္ အလုပ္လုပ္ေအာင္ တာဝန္ယူ ပါတယ္။

ဒါက သူ ့ အေျခခံပါ။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ ့မွာ ဒီ့ထက္ ပိုရွဳပ္ပါတယ္။ Web hosting provider တိုင္းက ကိုယ္ပိုင္ ဆာဗာ မရွိပါဘူး။ အမ်ားအားျဖင့္ တစ္ျခား company တစ္ခုက ပိုင္တဲ့ ဆာဗာကို ငွားသံုးတာပါ။ ဆာဗာေတြ ခ်ည္း ငွားစားတဲ့ company ေတြရွိပါတယ္။ ဒီ company က ဆာဗာေတြ internet နဲ ့ ခ်ိတ္ျပီး တစ္လံုး ဘယ္ေလာက္ဆိုျပီး ငွားစားပါတယ္။ သူတို ့ကို Data center ေတြလို ့ ေခၚပါတယ္။ အဲဒီ ေဒတာစင္တာ ေတြက ဆာဗာ ေတြကို web hosting company ၾကီးေတြက ငွားျပီး web server ေတြ run ျပီးေတာ့ web site ေတြ ေရာင္းစားပါတယ္။ တစ္ခါ သူတို ့ဆီက reseller လို ့ေခၚတဲ့ လုပ္ငန္းငယ္ေလးေတြက ျပန္ဝယ္ျပီး တစ္ဆင့္ျပန္ ေရာင္းပါတယ္။ ဥပမာ အခု ဗမာေလး ဆိုက္က reseller site ေပၚမွာ host လုပ္ထားတာပါ။ (Reseller လဲ က်ြန္ေတာ္ပါပဲ၊ ျပန္ေရာင္းဖို ့ မဟုတ္ပါ၊ အျခား ဆိုက္ေတြပါ တင္လို ့ရေအာင္ reseller ဝယ္ထားတာပါ။)

ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ေနာက္အပတ္မွ web hosting ဘယ္လို ရွာမလဲ ဆိုတာ ဆက္ေျပာပါ့မယ္။

Do you like this post? Perhaps you might want to subscribe to my blog.